CONCLUSIONES.

I. A pesar das expectativas que se crearon durante os días previos ao COP XV de Copenhaguen onde lle esperaba acadar un consenso global para a loita contra o cambio climático non lle conseguiu o acordo que se buscaba, incluso chegouse a clasificar como unha mera declaración de intencións inclusas hai quen declarouna de fracaso. Isto é debido a que non se chegou a un acordo para establecer as reducións de emisións por parte dos participantes no COP XV por outra parte non lle mantivo os compromisos existentes de reducir as emisións de cara ao 2050 (hai que lembrar que se buscou reducir as emisións ata un 50% respecto aos valores existentes nos anos 90), e todo isto trae consecuencias como por exemplo o non desenvolvo ou mellora da tecnoloxía existente en materia de captura de CO². Por iso o texto nado no seo de Copenhaguen é pouco claro e recoñecendo ao cambio climático como un dos retos do noso tempo, e que o obxectivo establecido é evitar un aumento de máis de dous graos en temperatura global.

II. Aínda que todo poida parecer negativo, hai motivos de esperanza, xa que os países en vía de desenvolvemento han de recibir axuda comprometida por valor de 100.000 millóns de dólares, para que poidan adaptarse ao cambio climático. Empezaríase no 2010 por unha cantidade menor e iríase subindo progresivamente, aínda que non se establece un reparto de cotas. A curto prazo, no período 2010-2012, serán 21.000 millóns de euros. A UE comprometérase a pór 7.300; Xapón, outros 7.700, e Os Estados Unidos anunciou 2.500 máis.

III. O destino do COP XV estivo decidido por China, Brasil, India e OS EUA, países que chegaron a un acordo, cualificado entre eles como insuficiente. Así o presidente norteamericano afirmaba "Sabemos que o avance non é suficiente e que queda moito camiño por facer".

IV. Pola súa banda o Consello Europeo entre o 10 e o 11 de Novembro estableceu as conclusións coas que se había de presentar en Copenhaguen, así subliñou a necesidade de que todas as partes lle esforzasen para lograr un acordo vinculante. A Unión Europea era a mas ambiciosa de todas os presentes no COP XV, reiterando o seu ofrecemento de pasar a unha redución do 30% en 2020 en comparación cos niveis de 1990, se se chegaba a un acordo, fronte ao 4% que ofreceu os EUA. E mostraba a súa dispoñibilidade para contribuír cun financiamento inmediato.

V. As delegacións que controlaron a negociación asinaron uns textos de mínimos que se terán que renegociar neste ano 2010 no COP XVI que se ten que celebrar en México. Así os países máis industrializados comprometéronse a anunciar antes do 1 de febreiro uns novos obxectivos de redución de emisións de CO2 pero os devanditos obxectivos non serán vinculantes.

VI. As negociacións contra o cambio climático teñen que continuar no ano 2010 en México en COP XVI. Como en anteriores ocasións o gran obxectivo deste COP 16 é conseguir un acordo vinculante entre os actores participantes. (http://www.cop16.mx/3w/)